Σχοινάκι

Παίζουν όσα παιδιά θέλουν, αλλά όχι πάρα πολλά. Δύο παιδιά βγαίνουν έξω και γυρνάν το σχοινάκι. Τα υπόλοιπα παιδιά πηδούν. Όποιο μπερδευτεί στο σχοινάκι, χάνει, βγαίνει έξω και γυρνάει το σχοινί. Ο άλλος που γυρνούσε, μπαίνει μαζί με τα άλλα παιδιά και έτσι το παιχνίδι συνεχίζεται.

http://www.paidika.gr/

* Τριχοπούλα (= Σχοινάκι)

Παιζόταν συνήθως από κορίτσια.

Παίζουν όσα παιδιά θέλουν. Δύο παιδιά βγαίνουν έξω και γυρνάνε το σχοινάκι. Τα παιδιά πηδούν. Όποιο μπερδευτεί στο σχοινάκι, χάνει, βγαίνει έξω και γυρνάει το σχοινί. Το παιδί που γυρνούσε, μπαίνει μαζί με τα άλλα παιδιά και έτσι το παιχνίδι συνεχίζεται.

http://www.rizovouni.gr/

Τσούκες (μόνο αγόρια)

Τα παιδιά στήνουν την «τσούκα», δηλαδή ένα βουναλάκι από «πλάκες» (πέτρες) και το καθένα κρατεί τη δική του πλάκα. Επιχειρούν όλα από το ίδιο σημείο να πετύχουν την τσούκα, να ρίξουν τουλάχιστο μία ή όλες της πλάκες της.

Σημείωση: από το παιγνίδι αυτό προέκυψε και η έκφραση που απαντά στην περιοχή «θα παίζουμε τσούκες;», εννοώντας θα προσπαθούμε επί ματαίω, θα χασομεράμε;

http://www.rizovouni.gr/

Φωλογύρα

Παίζεται με ένα «κότσαλο» καλαμποκιού το οποίο κρύβει κάποιος πάνω του. Το κυνηγητό έχει ως στόχο τον εντοπισμό αυτού που το κρύβει. Αν δεν προλάβουν να τον εντοπίσουν, αυτός τους χτυπά με το «κότσαλο» και τους βγάζει από το παιγνίδι.

http://www.rizovouni.gr/

Τρεις και το λουρί της μάνας

Τα παιδιά σχηματίζουν ένα κύκλο, καθισμένα γύρω από τη μάνα, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα παιδιά. Εκείνη βγάζει τη ζώνη της ή ένα λουρί ή σχοινί και πρώτα σχηματίζει μ' αυτό διάφορα σχήματα, π.χ. ένα αχλάδι, ένα μήλο, ένα καλάθι κτλ. Τα άλλα πρέπει να μαντέψουν τι παριστάνει. Όποιο το βρει, του δίνει η μάνα το λουρί και τότε εκείνο έχει το δικαίωμα να σηκωθεί και να κυνηγήσει τ' άλλα παιδιά. Η μάνα μένει στη θέση της και κάθε τόσο φωνάζει: «Τρεις και το λουρί της μάνας! ». Εκείνος που κρατεί το λουρί, συνεχίζει το κυνήγι του κι αν κτυπήσει κανένα παιδί, τότε εκείνο βγαίνει απ' το παιχνίδι. Αν όμως η μάνα φωνάξει: «Τρεις και το λουρί της μάνας! », τότε αυτός που κυνηγάει, πρέπει αμέσως να γυρίσει πίσω και να παραδώσει το λουρί στη μάνα, αλλιώς τα άλλα παιδιά έχουν το δικαίωμα να τον πάρουν στο κυνήγι και να του πάρουν το λουρί και να αρχίσουν μ' αυτό να τον χτυπούν.

http://topaliatzidiko.blogspot.com/

Τάκα - Τάκα

Δυό μεγάλες κοκκάλινες μπάλες, σε διάφορους χρωματισμούς, η κάθε μια κρεμόταμε με λεπτό γερό σκοινάκια, από ένα σιδερένιο κρίκο, που μπορούσε ο καθένας να το προσαρμόσει στο δάκτυλό τους. Συνήθως στο μεσαίο. Η επιτυχία ήταν να χτυπάς τις μπάλες όσο χρόνο περισσότερο μπορούσες, κουνώντας το χέρι πάνω κάτω. Ο θόρυβος που έκανε ήταν τόσο εκνευριστικός που γρήγορα κατατάχτηκε στα απαγορευμένα παιχνίδια. Πολλές φορές, οι μπάλες ξέφευγαν και χτυπούσαν τον παίχτη καθιστώντας έτσι ακόμα πιο επικίνδυνο.

http://topaliatzidiko.blogspot.com/2009/10/blog-post_9636.html

Γιάντες

Όταν τα παιδιά συμφωνούσαν μεταξύ τους να παίξουν γιάντες, τότε πρόβαλαν το καθένα, το μικρό δαχτυλάκι του δεξιού τους χεριού και τα έπλεκαν μεταξύ τους. Μετά έπαιρναν το κοκαλάκι της κότας που είναι μπροστά στο στήθος της και έχει σχήμα Υ (ύψιλον), κρατούσε το καθένα από μία άκρη και το έσπαζαν λέγοντας την λέξη «γιάντες» δηλ. στοίχημα. Αυτά τα δύο κοκαλάκια ήταν σημάδι ότι τα παιδιά έβαλαν στοίχημα. Έβαζαν γιάντες για ζωγραφιές, για πένες, μολύβια, βιβλία. Γελιόταν αν το ένα παιδί έπαιρνε από το χέρι του άλλου κάτι χωρίς να πει την λέξη «νουμ» δηλ. έχω το νού μου, το θυμάμαι το στοίχημα, βάζοντας το δαχτυλάκι του στο κεφάλι. Τότε έχανε το στοίχημα και έπρεπε να δώσει αυτό που έβαλαν στοίχημα. Αν όμως έλεγε «το νού’ μ» δηλ. έχω στο νού μου, τότε δεν έχανε.

http://topaliatzidiko.blogspot.com/2009/10/blog-post_9636.html

Κλέφτες και αστυνόμοι

Παίζουν όσα παιδιά θέλουν και χωρίζονται σε δύο ομάδες. Η μία είναι οι κλέφτες και η άλλη οι αστυνόμοι. Οι αστυνόμοι προσπαθούν να πιάσουν τους κλέφτες, ακουμπώντας τους στην πλάτη. Αυτοί για να προφυλαχτούν, ακουμπούν με την πλάτη κάτω ή στον τοίχο. Αλλά και οι κλέφτες προσπαθούν συγχρόνως να τους ακουμπήσουν στην πλάτη τους αστυνόμους. Όποιον τον ακουμπήσουν στην πλάτη, βγαίνει από το παιχνίδι. Νικητής είναι όποια ομάδα μείνει με τα περισσότερα παιδιά.

http://topaliatzidiko.blogspot.com/

Παίζουν όσα παιδιά θέλουν και χωρίζονται σε δύο ομάδες. Η μία είναι οι κλέφτες και η άλλη οι αστυνόμοι. Οι αστυνόμοι προσπαθούν να πιάσουν τους κλέφτες, ακουμπώντας τους στην πλάτη. Αυτοί για να προφυλαχτούν, ακουμπούν με την πλάτη κάτω ή στον τοίχο. Αλλά και οι κλέφτες προσπαθούν συγχρόνως να ακουμπήσουν στην πλάτη τους αστυνόμους. Όποιον τον ακουμπήσουν στην πλάτη, βγαίνει από το παιχνίδι. Νικητής είναι όποια ομάδα μείνει με τα
περισσότερα παιδιά.

http://www.rizovouni.gr/

Ο κλουτσοντενεκές

Είναι μια παραλλαγή του κρυφτού, μόνο που στη μέση της αυλή υπάρχει ένας τενεκές στον οποίο βρίσκεται το παιδί που τα φυλάει. Όταν κρυφτούν όλα τα παιδιά, τότε αυτός που τα φυλάει προσπαθεί να τα βρει.

Μόλις ανακαλύψει ένα παιδί τρέχει προς τον τενεκέ και πρέπει να τον πατήσει. Με τη σειρά του το παιδί που ανακαλύφθηκε από αυτό που τα φυλούσε τρέχει προς τον τενεκέ και προσπαθεί να προλάβει να τον κλωτσήσει πριν ο άλλος τον πατήσει. Αν δεν προλάβει μένει αιχμάλωτος του παιδιού που τα φυλούσε. Αν κάποιο παιδί κλωτσήσει τον τενεκέ, τότε ξελευτερώνει όλους τους αιχμαλώτους.

http://topaliatzidiko.blogspot.com/2009/10/blog-post_9636.html

Στο νερό και στη στεριά

Αυτό το παιχνίδι είναι κατάλληλο για παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Ο γονέας ή ο δάσκαλος ζωγραφίζει στο πάτωμα με κιμωλία έναν αρκετά μεγάλο κύκλο ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών που πρόκειται να παίξουν. Τα παιδιά στέκονται ακριβώς έξω από αυτόν. Μόλις φωνάξει "στο νερό!" τα παιδιά πηδούν μέσα στον κύκλο. Όταν πάλι φωνάξει "στη στεριά!" όλα πηδούν έξω. Όποιο παιδάκι μείνει ακίνητο ή κουνηθεί τελευταίο χάνει και βγαίνει από το παιχνίδι. Νικητής είναι αυτός που θα καταφέρει να μείνει τελευταίος μέσα στο κύκλο.

Εναλλακτικά, ο κύκλος από κιμωλία μπορεί να γίνει κύκλος από σχοινί ή υφάσματα.

http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Τα μανιταράκια


Το καλοκαιράκι και οι διακοπές συνθέτουν το ιδανικό περιβάλλον για δραστήρια παιχνίδια στην εξοχή. Ένα από αυτά είναι και τα "μανιταράκια"!

Τα μανιταράκια παίζονται από τουλάχιστον τέσσερα παιδιά ως εξής:

Το ένα παιδί "τα φυλάει" και κυνηγάει τα υπόλοιπα. Καθώς ο κυνηγός προσπαθεί να να πιάσει κάποιο παιδί, τότε αυτό μπορεί πριν πιαστεί να κάτσει κάτω γρήγορα -να γίνει "μανιταράκι"!
Έτσι ο κυνηγός δεν μπορεί να το πιάσει. Για να ξανασηκωθεί το "μανιταράκι", θα πρέπει κάποιο άλλο παιδί να περάσει από πάνω του και να το λεφτερώσει.

Όταν όλοι έχουν γίνει "μανιταράκια" και μείνει μόνο ένας από τους κυνηγημένους όρθιος, αυτός δεν επιτρέπεται να κάτσει κάτω γιατί θα τα "φυλάει". Θα πρέπει να προσπαθήσει να περάσει πάνω από κάποιο άλλο παιδί ώστε να μην κυνηγά μόνο αυτόν ο κυνηγός!

Αν ο κυνηγός καταφέρει να πιάσει κάποιο παιδί, τότε αυτό τα "φυλάει".

http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Ο Σάιμον λέει

"Ο Σάιμον λέει" είναι ένα εύκολο και γρήγορο παιχνίδι που μπορούν να το παίξουν παιδιά από 2 ετών και πάνω.

Ένα παιδάκι (ή γονιός) παίρνει το ρόλο του Σάιμον. Αντί για "Σάιμον" μπορεί να χρησιμοποιήσει το όνομά του π.χ. "ο Γιώργος λέει", "η Μαρία λέει" ή "η μανούλα λέει" ή "ο μπαμπάκας λέει".

Ο "Σάιμον" ζητά από τους υπόλοιπους να εκτελέσουν μια δράση λέγοντάς τους "ο Σάιμον λέει". Οι υπόλοιποι πρέπει να εκτελούν τη δράση που ζητά ο "Σάιμον", εφόσον η εντολή περιλαμβάνει τη φράση "ο Σάιμον λέει". Αν δεν περιλαμβάνεται αυτή η φράση-κλειδί, τότε τα άλλα παιδάκια δεν πρέπει να κάνουν ό,τι τους ζητά ο "Σάιμον"!

Για παράδειγμα:
"Η μανούλα λέει, να χτυπήσουμε τρία παλαμάκια!"
Όλοι πρέπει να χτυπήσουν τρία παλαμάκια.
"Η μανούλα λέει, να φωνάξουμε ζήτω!"
Όλοι πρέπει να φωνάξουν ζήτω.
Αν όμως πει "Να κάτσουμε κάτω"...
κανένας δεν πρέπει να κάτσει κάτω επειδή δεν είπε τη φράση-κλειδί "η μανούλα λέει να κάτσουμε κάτω".

Με αυτό το παιχνίδι τα παιδιά μαθαίνουν να συγκεντρώνουν την προσοχή τους στον ομιλητή, να ασκούν τις λεκτικές τους ικανότητες και να αναπτύσουν κινητικές δεξιότητες.

http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Θα σου αρπάξω την ουρά

Τώρα που η άνοιξη μπήκε για τα καλά και ο ήλιος έξω λάμπει, είναι κρίμα να καθόμαστε μέσα στο σπίτι και να χαλάμε άσκοπα το χρόνο μας βλέποντας τηλεόραση! Μαζέψτε τους φίλους σας λοιπόν και πάμε στο πάρκο να παίξουμε ένα πολύ διασκεδαστικό παιχνιδάκι!

Το κάθε παιδάκι θα πρέπει να έχει μαζί του ένα μαντήλι, μια πετσετούλα ή ένα χαρτομάντηλο ξεδιπλωμένο, το οποίο θα στερεώσει στο πίσω μέρος του παντελονιού του ώστε να κρέμεται σαν να ήταν ουρά (στην πίσω τσέπη ή στη ζώνη). Αφού όλα τα παιδιά έχουν κρεμάσει τις ουρές τους, δίνεται το σύνθημα και το κυνηγητό αρχίζει! Σκοπός του παιχνιδιού είναι να αρπάξουν όσες περισσότερες ουρές μπορούν, προφυλάσσοντας ταυτόχρονα τη δική τους!

Το παιχνίδι αυτό είναι κατάλληλο και για παιδιά προσχολικής ηλικίας.


http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Πορτοκαλοδρομίες

Τα πορτοκάλια είναι στρογγυλά, έχουν χρώμα πορτοκαλί, μυρίζουν όμορφα και αν είναι αρκετά, μπορούν να γίνουν παιχνίδι!

Τοποθετούμε στη σειρά τόσα καλάθια όσα είναι οι παίκτες. Μέσα στα καλάθια βάζουμε από 10 πορτοκάλια. Στην απέναντι πλευρά, γύρω στα 15 μέτρα, τοποθετούμε αντίστοιχο αριθμό άδειων καλαθιών. Όταν δοθεί το σύνθημα της εκκίνησης, ο κάθε παίκτης πρέπει να μεταφέρει ένα ένα τα πορτοκάλια του στο άδειο καλάθι του. Κερδίζει όποιος καταφέρει να ολοκληρώσει πρώτος τη μεταφορά όλων των πορτοκαλιών.

Στο τέλος του παιχνιδιού, η μαμά μπορεί να φτιάξει μια ωραία δροσιστική πορτοκαλάδα για να την πιούν όλα τα παιδάκια!

Αν θέλετε μπορείτε αντί για πορτοκάλια να χρησιμοποιήσετε όποιο άλλο φρούτο σας αρέσει, αρκεί να έχετε μπόλικα.

http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Αβγοδρομίες

Οι αβγοδρομίες είναι ένα διασκεδαστικό παιχνίδι που μπορούμε να παίζουμε στην ύπαιθρο όταν ο καιρός είναι καλός. Και ποιά είναι η καταλληλότερη εποχή για να παίζουμε αυτό το παιχνίδι; Μα φυσικά το Πάσχα! Διότι οι αβγοδρομίες είναι ένα κατεξοχήν πασχαλινό παιχνίδι!

Οι παίκτες στέκονται σε μια ευθεία γραμμή (αφετηρία). Κρατούν στο χέρι τους ένα κουτάλι και μέσα σ' αυτό τοποθετούν ένα αβγό (βρασμένο, άβραστο ή ακόμα και ξύλινο). Νικητής είναι αυτός που θα τρέξει ως το τέρμα πρώτος χωρίς να του πέσει το αβγό από το κουτάλι!

http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Τσουβαλοδρομίες

Τα παιδιά γελούν πολύ και διασκεδάζουν με τις τσουβαλοδρομίες (ή σακοδρομίες), διότι δημιουργούνται αστείες καταστάσεις!

Οι παίκτες μπαίνουν μέσα σε σάκους (τσουβάλια ή μαύρες μεγάλες σακούλες) που τους δένουν με ένα κορδόνι ή σπάγγο γύρω από τη μέση τους. Όταν δοθεί το σύνθημα κάνουν ό,τι μπορούν (τρέχουν, πηδούν, περπατούν στα τέσσερα, βαδίζουν σαν πιγκουίνοι) για να φτάσουν ως το τέρμα. Νικητής αναδεικνύεται όποιος τερματίσει πρώτος.

http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Πατατοδρομίες

Το ξέρατε ότι οι πατάτες μπορούν να είναι διασκεδαστικές εκτός από νόστιμες;

Παίρνουμε τη σακούλα με τις πατάτες της μαμάς και τις αραδιάζουμε στη σειρά, σε μια απόσταση 15-20 μέτρων. Όσα παιδάκια παίζουν, τόσες αράδες με πατάτες φτιάχνουμε. Σε κάθε αράδα βάζουμε από 7-8 πατάτες. Έπειτα οι παίκτες στέκονται σε μια ευθεία. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να φτάσει ο κάθε παίκτης στο τέρμα, αλλά στη διαδρομή να μαζεύει τις πατάτες του! Επειδή δεν επιτρέπονται οι σακούλες, οι παίκτες μπορούν να μαζεύουν τις πατάτες στην αγκαλιά τους ή μέσα στη μπλούζα τους ή με όποιο τρόπο μπορούν!

http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Ο βάτραχος

Ο "βάτραχος" είναι ένα πολύ διασκεδαστικό παιχνίδι για παιδιά προσχολικής ηλικίας (2-5 ετών).

Τα παιδιά σχηματίζουν έναν κύκλο. Στο κέντρο κάθεται σταυροπόδι ένα παιδί παριστάνοντας τον βάτραχο (μπορεί να κοάζει, να φωνάζει "βρεκεκέξ κουάξ κουάξ" και να βγάζει τη γλώσσα του προσποιούμενο ότι έπιασε ένα έντομο). Τα υπόλοιπα παιδιά παριστάνουν τα "κουνουπάκια", που γυρίζουν βουίζοντας γύρω γύρω από το βάτραχο και τον ενοχλούν. Ο βάτραχος πρέπει χωρίς να σηκωθεί να απλώσει τα χέρια του για να πιάσει ένα από τα ενοχλητικά κουνουπάκια. Όποιο παιδί ακουμπήσει, παίρνει τη θέση του βατράχου και το παιχνίδι συνεχίζεται!

http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Πέτρα ψαλίδι χαρτί

Το "πέτρα, ψαλίδι, χαρτί" είναι ένα γρήγορο και ευχάριστο παιχνιδάκι για παιδάκια από 4 ετών μέχρι... 104 ετών! Παίζεται από τουλάχιστον 2 παίκτες και οι κανόνες είναι πάρα πολύ απλοί:

Όλοι κρύβουν το ένα χέρι τους πίσω από την πλάτη. Καθώς λένε "πέτρα, ψαλίδι, χαρτί", εμφανίζουν το κρυμμένο χέρι έχοντας σχηματίσει ένα από τα παρακάτω:

Πέτρα: σφιγμένη γροθιά
Ψαλίδι: όλα τα δάχτυλα κλειστά εκτός από το μέσο και τον αντίχειρα
Χαρτί: ανοιχτή παλάμη με ενωμένα τα δάχτυλα

Η πέτρα νικάει το ψαλίδι!
Το ψαλίδι νικάει το χαρτί!
Το χαρτί νικάει την πέτρα!

Υπάρχει και παραλλαγή όπου μπορούμε να προσθέσουμε ένα ακόμα αντικείμενο, π.χ. το μολύβι, που νικάει το χαρτί και την πέτρα και χάνει από το ψαλίδι. Εσείς μπορείτε αν θέλετε (βάζοντας τη φαντασία σας) να προσθέσετε όποιο άλλο αντικείμενο θέλετε!


Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί!!!

http://tomikrokaravi.blogspot.com/

Κολοκυθιά

Ένα παιδί κάνει τη "μάνα" και τα υπόλοιπα διαλέγουν αριθμούς αρχίζοντας από το "1". Αμέσως τότε αρχίζει το παιχνίδι η μάνα λέγοντας έναν αριθμό. Όποιο παιδί έχει αυτό τον αριθμό, πρέπει να απαντήσει αμέσως αλλιώς χάνει και βγαίνει απ' το παιχνίδι.

Για παράδειγμα, αν παίζουν 8 παιδάκια, ξεκινάει η μάνα λέγοντας:

Μάνα: "Έχω μια κολοκυθιά που κάνει 3 κολοκύθια"
Παιδί με αριθμό 3: "και γιατί να κάνει 3";
Μάνα: "Αμ πόσα θες να κάνει";
Παιδί με αριθμό 3: "να κάνει 7"
Παιδί με αριθμό 7: "και γιατί να κάνει 7";
Παιδί με αριθμό 3: "αμ πόσα να κάνει";
Παιδί με αριθμό 7: "να κάνει 5"

απαντά το παιδί με τον αριθμό 5 κοκ.
Μπορούν επίσης να πουν, "'να κάνει η μάνα". Έτσι μπαίνει κι αυτή ξανά στο παιχνίδι.

Όποιος χάσει αναγκάζεται να κάνει το γάιδαρο, το σκύλο, τον κόκκορα ή ό,τι άλλο προστάξει η ομάδα!

http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Οι παίκτες - από 5 ως 10 - κάθονται γύρω-γύρω και βγάζουν έναν αρχηγό, τα πιο μεγάλα απ' τα παιδιά ή τον πιο έξυπνο, ανάμεσα στους μεγάλους. Καθένας απ' τους παίκτες παίρνει έναν αριθμό. Αυτό γίνεται κατά 2 τρόπους: Ή εκείνος που κάθεται στ' αριστερά του αρχηγού, παίρνει τον αριθμό 1 κι ο διπλανός του το 2 κι έτσι ως το τέλος, ή ο καθένας παίρνει όποιο αριθμό του αρέσει, που δεν πρέπει όμως να είναι μεγαλύτερος, απ' όσα είναι στο σύνολό τους τα παιδιά. Έτσι π.χ. αν τα παιδιά είναι 8, δεν πρέπει κανείς να πάρει τον αριθμό 10. Κάθε παίκτης πρέπει να θυμάται καλά τον αριθμό του, γιατί απ' αυτό θα εξαρτηθεί αν θα κερδίσει ή θα χάσει.
Πρώτος μιλάει ο αρχηγός και λέει:
- Έχω μια κολοκυθιά που κάνει 3 (π.χ.) κολοκύθια!
Μόλις αναφέρει αυτόν τον αριθμό, εκείνος που έχει το 3, πρέπει αμέσως να σηκωθεί και να πει:
- Και γιατί να κάνει τρία;
- Και πόσα θέλεις να κάνει; Ρωτάει ο αρχηγός.
- Να κάνει (π.χ.) πέντε.
Μόλις ακούσει τον αριθμό του εκείνος που έχει το πέντε, πρέπει αμέσως να σηκωθεί και να πει: «Και γιατί να κάνει πέντε;» και το παιχνίδι συνεχίζεται μ' αυτόν τον τρόπο.
Αν κανείς ακούσει τον αριθμό του και δεν σηκωθεί ή σηκωθεί ακούγοντας τον αριθμό που έχει άλλος ή πει ανύπαρκτο αριθμό (π.χ. το 12 αν είναι 10 τα παιδιά), τότε χάνει και πρέπει να δώσει ενέχυρο. Αυτό το ενέχυρο πρέπει να είναι κάτι το ατομικό του, π.χ. το μαντήλι του, το βραχιόλι του… Όλα αυτά ο αρχηγός τα βάζει κατά μέρος και τα σκεπάζει μ' ένα μαντίλι ή μ' ένα κομμάτι ύφασμα. Όταν τελειώσει το παιχνίδι, ο αρχηγός βάζει το χέρι του κάτω απ' το μαντίλι, τραβάει ένα-ένα τα ενέχυρα και φωνάζει:
- Κι αυτός εδώ, τι πρέπει να κάνει;
Οι άλλοι, όλοι μαζί, φωνάζουν.
- Να λαλήσει σαν πετεινός ή να γκαρίξει σαν γαϊδούρι ή να περπατήσει με τα τέσσερα, ή ό,τι άλλο σοφιστούν.
Την τιμωρία αυτή, πρέπει ο τιμωρημένος να τη δεχτεί με κέφι και να κάνει τους άλλους να γελάσουν.
Σε μια παραλλαγή, ο αρχηγός δεν περιμένει να τελειώσει το παιχνίδι για να επιβάλλει τις τιμωρίες, αλλά μόλις κάνει κάποιος ένα λάθος, τον βάζουν αμέσως να εκτελέσει την τιμωρία του.
Σε μια άλλη παραλλαγή απ' την Ήπειρο, στη μέση του κύκλου στήνουν μια βαριά πέτρα και όποιος κάνει λάθος, σηκώνεται αμέσως, σηκώνει την πέτρα και τη βαστάει στους ώμους του ως το τέλος του παιχνιδιού, εκτός αν λαθευτεί κανένας άλλος και τότε πηγαίνει εκείνος και παίρνει την πέτρα κι ο πρώτος ξαναγυρίζει στη θέση του.

http://topaliatzidiko.blogspot.com/2009/10/blog-post_9636.html

Γύρω γύρω όλοι!

Αυτό είναι ένα όμορφο παιχνιδοτράγουδο για παιδάκια 1-2 ετών!

Τα παιδιά σχηματίζουν έναν κύκλο και στη μέση βάζουν το πιο μικρό από όλα. Αυτό το παιδάκι το ονομάζουν "Μανόλη". Γυρίζουν γύρω γύρω από αυτό με ενωμένα χεράκια και τραγουδούν:

"Γύρω γύρω όλοι, στη μέση ο Μανόλης, χέρια πόδια στη γραμμή κι όλοι κάθονται στη γη".

Όλα τα παιδιά κάθονται κάτω και συνεχίζουν το τραγούδι:

"Κι ο Μανόλης στο σκαμνί"!

Τότε ο "Μανόλης" πρέπει να καθίσει κι αυτός κάτω. Ύστερα αρχίζουν από την αρχή επιλέγοντας άλλο Μανόλη.

http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Τα παιδάκια σχηματίζουν έναν κύκλο και βάζουν το πιο μικρό στη μέση. Ύστερα πιάνονται από τα χέρια και γυρίζουν τραγουδώντας:

Γύρω-γύρω όλοι
Στη μέση ο Μανόλης,
Χέρια, πόδια στη γραμμή
Όλοι κάθονται στη γη!
-Κάθισε, Μανολάκη!

Με το: «όλοι κάθονται στη γη!», όλα τα παιδάκια κάθονται χάμω και τεντώνουν τα πόδια τους προς το κέντρο. Το ίδιο πρέπει να κάνει και ο «Μανόλης».

http://topaliatzidiko.blogspot.com/2009/10/blog-post_9636.html

Ο χορός του καπέλου

Είναι ένα παιχνίδι για όλους που δίνει την ευκαιρία στα παιδιά να πλησιάσουν το ένα το άλλο. Για να το παίξουμε χρειαζόμαστε μόνο ένα καπέλο, μουσική και καρέκλες, τόσες όσα είναι τα παιδιά που θα παίξουν.

-Τοποθετούμε τις καρέκλες έτσι ώστε να σχηματίζουν έναν κλειστό κύκλο με τις πλάτες προς τα μέσα. Πάνω σε μια καρέκλα βάζουμε το καπέλο.
-Ύστερα λέμε στα παιδιά να κάτσουν στις καρέκλες. Όποιο κάτσει στην καρέκλα με το καπέλο, το φοράει και ξεκινά πρώτο.
-Μόλις αρχίσει η μουσική βγάζει το καπέλο και το φοράει στο κεφάλι του διπλανού του, το οποίο συνεχίζει με τον ίδιο τρόπο.
-Όταν σταματήσει η μουσική, το παιδί που φοράει το καπέλο ή το έχει στα χέρια του, χάνει και φεύγει έξω από τον κύκλο πέρνοντας μαζί και την καρέκλα του.
-Το παιδί που θα μείνει μόνο στο τέλος κερδίζει!

Αυτό το παιχνίδι είναι παραλλαγή του παιχνιδιού "μουσικές καρέκλες". Τα παιδιά μένουν στις καρέκλες και δεν τρέχουν γύρω γύρω, γι' αυτό και είναι κατάλληλο για αγόρια και κορίτσια όλων των ηλικιών. Είναι δε ιδανικό για γιορτές ή άλλες παρόμοιες συναντήσεις. Ο νικητής μπορεί να πάρει ένα βραβείο.

http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Μονά - ζυγά

Αριθμός παικτών: 2 και πάνω
Τι θα χρειαστούμε: Μια στίβα χαλίκια και μερικές καραμέλες

Ο ένας παίκτης κάνει τη μάνα. Μαζεύει μπροστά του μια στίβα από χαλίκια (μπορείτε να χρησιμοποιήσετε φασόλια, κουμπιά και άλλα παρόμοια) και καλεί έναν έναν τους παίκτες να πάρουν κάμποσα από αυτά στη χούφτα τους χωρίς να τα μετρήσουν. Ύστερα η μάνα ρωτάει το πρώτο παιδί αρχίζοντας από δεξιά:
-Τι λες, μονά ή ζυγά;
Εκείνο προσπαθεί να μαντέψει πόσα κρατάει:
-Μονά!
Έπειτα η μάνα πιάνει τη χούφτα του παιδιού και την ανοίγει για να τα μετρήσει. Αν το παιδί έχει πετύχει στην πρόβλεψή του, τότε κερδίζει μια καραμέλα. Σε αντίθετη περίπτωση, το παιδί πρέπει να δώσει πίσω στη μάνα μια καραμέλα. Ύστερα η μάνα συνεχίζει με τα υπόλοιπα παιδιά. Όταν τελειώσει ο γύρος, ξεκινάνε από την αρχή.
Νικητής αναδεικνύεται αυτός που θα καταφέρει να μαζέψει όλες τις καραμέλες. Ως έπαθλο μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτός από καραμέλες κι άλλα αντικείμενα όπως σταφίδες, αμύγδαλα ή μπισκοτάκια.

Το παιχνίδι αυτό ήταν γνωστό και στην αρχαιότητα με την ονομασία "αρτιασμός".

http://tomikrokaravi.blogspot.com/

Βάδισμα

Οι αρχηγοί των δυο ομάδων βαδίζουν ο ένας απέναντι του άλλου συγχρόνως, από απόσταση 2-3 μέτρων και μετρούν με τα πόδια τους κολλημένα εναλλάξ 1, 2, 3, 4 κτλ. ώσπου να κολλήσουν (ενωθούν) τα δάχτυλα των ποδιών τους. Κερδίζει εκείνος που τα δάχτυλα του ποδιού του θα πλησιάσουν γρηγορότερα στα δάχτυλα του άλλου.

http://www.paidika.gr/

Πίκο Πίκο

Ένας τα φυλάει και ένα από τα παιδιά βαράει μια μπάλα που έχουν τοποθετήσει μέσα σε κύκλο. Μόλις χτυπηθεί η μπάλα, αυτός που φυλάει τρέχει να την πιάσει ενώ οι άλλοι κρύβονται.
Πιάνει τη μπάλα και την στήνει πάλι μέσα στον κύκλο. Αμέσως ξενινάει να ψάχνει τους άλλους. Όταν ανακαλύψει κάποιον πάει στον κύκλο, σηκώνει το πόδι του πάνω από τη μπάλα και λέει : «πίκο πίκο» στο όνομα αυτού που είδε.
Αν όμως όσο ψάχνει προλάβει κάποιος να βαρέσει τη μπάλα ελευθερώνονται όλοι και τα ξαναφυλάει πάλι ο ίδιος.
Τελειώνει το παιχνίδι όταν ανακαλύψει όλους όσους κρύβονται.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Τα κοκόρια

Τα παιδιά σχηματίζουν μικρούς κύκλους κάτω στο έδαφος.
Σε κάθε κύκλο μπαίνουν μέσα δύο παιδιά, με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος τους. Προσπαθούν να σπρώξουν το ένα το άλλο μόνο με το πλάι και χωρίς την επέμβαση των χεριών. Όποιο παιδί κατορθώσει να βγάλει τον αντίπαλό του έξω από τον κύκλο, κέρδισε. Το παίζουν παιδιά της προσχολικής ηλικίας.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Το κυνήγι της αλεπούς

Τα παιδιά ρίχνουν κλήρο ποιο θα είναι η αλεπού. Η αλεπού πρέπει να είναι εφοδιασμένη με είκοσι πέντε χαρτονάκια αριθμημένα.
Ξεκινά και παίρνει ένα δρόμο. Περπατώντας κρύβει τα χαρτονάκια κάτω από μια πέτρα ή ανάμεσα στα χόρτα.
Μετά από λίγη ώρα, τα σκυλιά, δηλαδή οι υπόλοιποι παίκτες, ξεκινούν. Όταν κάποιος από τους σκύλους ανακαλύψει ένα χαρτονάκι από αυτά που έχει κρύψει η αλεπού, φωνάζει και τους άλλους παίκτες κοντά του. Κοιτάζουν τον αριθμό του χαρτονιού. Το παιδί που θα βρει το μεγαλύτερο αριθμό στη διάρκεια της ανίχνευσης, μπαίνει εκείνο αρχηγός του παιχνιδιού και το διευθύνει.
Την αλεπού δεν μπορούν να την πιάσουν, ακόμα κι αν την προλάβουν. Αυτό γίνεται, όταν οι παίκτες δεν έχουν βρει όλα τα χαρτονάκια. Όταν τελειώσουν τα χαρτονάκια της αλεπούς, τρέχουν τα σκυλιά να την πιάσουν κι όταν την πιάσουν, τελειώνει το παιχνίδι.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Τα άλογα (Θεσσαλία) Η πυροστιά (Μακεδονία) Γελαδίτσα (Ήπειρος)

Τα παιδιά χωρίζονται σε δυο ομάδες με κλήρο. Η πρώτη ομάδα καβαλικεύει τη δεύτερη και ύστερα μπαίνουν στη σειρά, ο ένας πίσω απ' τον άλλο. Ο πρώτος της ομάδας που είναι καβάλα παίρνει την μπάλα και τη ρίχνει στον πίσω του, εκείνος πάλι στον πίσω του, ως τον τελευταίο. Αν κανείς αφήσει την μπάλα να πέσει, τότε καίγεται και το παιχνίδι συνεχίζεται με τους υπόλοιπους. Στο δεύτερο παιχνίδι οι θέσεις αλλάζουν. Σε ορισμένες παραλλαγές, αν κανείς αφήσει την μπάλα να πέσει, τότε γίνεται άλογο και εκείνος που τον βαστάει γίνεται καβαλάρης. Νικήτρια βγαίνει η ομάδα εκείνη που θα της πέσει λιγότερες φορές η μπάλα.


http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Τα χελωνάκια

Τα χελωνάκια είναι παιχνίδι που παίζεται με μπάλα.
Παίζεται με δύο και πάνω παιδιά. Πρέπει να υπάρχει τοίχος. Τα παιδιά που το παίζουν μπαίνουν σε σειρά και κάνουν «ουρά».
Όταν έρχεται η σειρά ενός παιδιού πετάει την μπάλα στον τοίχο και πηδάει για να περάσει η μπάλα κάτω απ' τα πόδια του. Εάν τον ακουμπήσει η μπάλα, καίγεται και πάει και στέκεται όρθιος μπροστά στον τοίχο. Αν καούν όλοι και μείνει μόνο ένας τότε δίνει την μπάλα σ' εκείνον που κάηκε πρώτος. Εκείνος παίρνει την μπάλα και τη χτυπάει στον τοίχο. Αν την πιάσει αυτός που δεν κάηκε ο άλλος που κάηκε βαράει άλλες δύο φορές. Άμα δεν μπορέσει να βγει ο πρώτος που κάηκε συνεχίζει ο δεύτερος και πάει λέγοντας. Εάν κάποιος μπορέσει και βγει τότε συνεχίζει με αυτόν που είναι έξω. Αν καεί κάποιος απ' τους δύο τότε αρχίζουν πάλι τα ίδια.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Ο λύκος και το αρνί

Τα παιδιά σχηματίζουν κύκλο πιασμένα απ' τα χέρια. Ένα παιδί κάνει τον λύκο, που στέκει απ' έξω, και άλλο το αρνί. Ο λύκος κοιτάζει αγριωπά το αρνί και λέει: «Αν μπω μέσα;». «Αν βγω έξω;» λέει τ' αρνί. Μπαίνει λοιπόν ο λύκος μέσα στον κύκλο και το αρνί βγαίνει και ο λύκος το κυνηγάει. Ο λύκος επιτρέπεται να πιάσει το αρνί μόνον, όταν είναι έξω από τον κύκλο. Μέσα στον κύκλο δεν επιτρέπεται.
Σε παραλλαγή του ίδιου παιχνιδιού ο λύκος και τ' αρνί βρίσκονται μέσα στον κύκλο, αλλά του λύκου του δένουν τα μάτια και κυνηγάει το αρνί στα τυφλά. Πότε - πότε ένα παιδί του κύκλου τραβάει το αυτί του αρνιού και τότε εκείνο κάνει: «Μπεε!» και ο λύκος κατατοπίζεται πού βρίσκεται και προσπαθεί να το πιάσει.


http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Οι μπίλιες (γκαζάκια ή γκαζές)

Η καλή μπίλια λέγεται μάνα. Τα παιδιά βάζουν μαζί τις μπίλιες σε σειρά ή όπως αλλοιώς θέλουν. Το κάθε παιδί προσπαθεί με τη μάνα του να βγάλει έξω από τη σειρά όσο το δυνατόν περισσότερες μπίλιες. Ο νικητής παίρνει μία μπίλια από κάθε παίκτη.

http://www.paidika.gr/

Τα αγόρια έπαιζαν "βόλους" έστρωναν τους βόλους σε μια σειρά, σχεδόν κολλητοί μεταξύ τους, και τα παιδιά έριχναν το καθένα το δικό του βώλο από κάποια καθορισμένη απόσταση, προσπαθώντας να πετύχουν κάποιον απο τους "στρωμένους" βώλους. Οποιο βώλο πετύχαινε το παιδί, τον κέρδιζε.Το μεγάλο πανηγύρι γινόταν όταν έμπαινε και γκαζά στο στρώσιμο και όποιο παιδί κέρδιζε γκαζά, ξεφώνιζε από χαρά και ικανοποίηση. Συνήθως όμως η γκαζά δεν έμπαινε στο στρώσιμο, επειδή όποιο παιδί την είχε προτιμούσε να τη κρατάει για να σημαδεύει, επειδή ήταν πιο εύστοχη και δεν έχανε το σχήμα της. Οι χωματένιοι βώλοι χάναν γρήγορα τη λεία εξωτερική τους επιφάνεια και, μετά από κάμποσα παιχνίδια, σπάγαν κιόλας.
Στα τελευταία χρόνια του '50, όσο απομακρυνόταν ο τόπος από τους πολέμους, οι γκαζές αντικαταστήσαν εντελώς τους χωματένιους βώλους, οπότε το παιχνίδι ονομάστηκε "οι γκαζές", μια και παιζόταν πλέον μόνο με γκαζές.

http://topaliatzidiko.blogspot.com/

Έβαζαν σε μια σειρά ο καθένας τη μπίλια του σε μια γραμμή. Στη συνέχεια προσπαθούσαν να παρασύρουν τις μπίλιες από τη γραμμή πετώντας από κάποια προκαθορισμένη απόσταση μια άλλη μπίλια που είχε ο καθένας. Όποια παρέσερνε από τη γραμμή την έπαιρνε.

http://www.rizovouni.gr/

Τα βαρελάκια

Κάθονταν όλοι σε απόσταση και σκυμμένοι ο ένας πιο ψηλά από τον άλλο.
Ένα παιδί άρχιζε να πηδά από τον έναν στον άλλο.
Έβαζε τα χέρια του στην πλάτη του παιδιού και αν τον ακουμπούσε λίγο, έχανε.
Άμα δεν έχανε, έμπαινε πρώτος στη σειρά και συνέχιζε ο τελευταίος.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Το κυνήγι του χαμένου θησαυρού

Τα παιδιά χωρίζονται σε 3-4 ομάδες και ο οργανωτής του παιχνιδιού φρόντιζει να κρύψει κάποιον ΄θησαυρό' σε κάποιο σημείο του σπιτιού.
΄Ολες οι ομάδες παίρνουν ένα χαρτί που δείχνε κάποιο σημείο στο σπίτι με έναν γρίφο.
Οποιος λύσει σωστά το γρίφο και πηγαίνει στο σωστό σημείο και εκεί βρίσκει ένα άλλο χαρτί, με έναν άλλο γρίφο και μετά άλλο γρίφο, μέχριτελικά να βρεθεί ο θησαυρός.


http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Οι κούκοι

Τρεις παίχτες πήγαιναν από μια μεριά και στήνανε " κούκους " (με μεγάλες πέτρες).
Σε μεγάλη απόσταση από αυτούς πήγαιναν άλλοι τρεις και κάνανε το ίδιο.
Ο κάθε ένας από κάθε ομάδα έπαιρνε τρεις πέτρες και προσπαθούσε να πετύχει
τους " κούκους ". Όποιος δεν πετύχαινε τους "κούκους" πήγαινε στην άλλη ομάδα και έπαιρνε έναν στην πλάτη του.
Αν δεν τα κατάφερνε και τον έριχνε στη διαδρομή, τότε έχανε και η ομάδα του.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

To γερμανικό

Στο γερμανικό υπάρχουν δύο εξωτερικοί παίκτες και οι υπόλοιποι εσωτερικοί. Οι εξωτερικοί προσπαθούν να σημαδέψουν τους μέσα παίκτες, χωρίς η μπάλα να σκάσει κάτω. Αν ο εσωτερικός παίκτης πιάσει την μπάλα, παίρνει τη θέση του εξωτερικού που την έριξε. Παλιά οι μανάδες φτιάχνανε μπάλες από παλιές κάλτσες που τις γέμιζαν με κουρέλια και μετά τις έραβαν.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Η αλεπού ή πιάνω ξύλο

Τα παιδιά ορίζουν με ξύλο αυτόν που θα τα φυλάει και θα κάνει την αλεπού. Ύστερα σχηματίζουν όλα έναν κύκλο και κάθονται γύρω - γύρω με την αλεπού στη μέση. Μετρούν ως τα τρία και τότε η αλεπού φωνάζει: «Βγαίνω!» και αρχίζει να τα κυνηγάει. Μόλις ένα παιδί δει πως κινδυνεύει να το πιάσουν, τρέχει και πιάνει μια πόρτα, ένα δέντρο, ένα παράθυρο ή οτιδήποτε άλλο από ξύλο και φωνάζει: «Πιάνω ξύλο!» οπότε η αλεπού πρέπει να κυνηγήσει ένα άλλο. Αν τύχει και έχουν πιάσει το ίδιο ξύλο δυο ή περισσότερα παιδιά, πρέπει να σκορπιστούν, γιατί μόλις τα ιδεί η αλεπού τους φωνάζει: «Σκουλήκιασες! Σκουλήκιασες!» και μπορεί να πιάσει όποιον απ' αυτούς θέλει, έστω κι αν κρατούν ξύλο. Το παιχνίδι συνεχίζεται, ώσπου να πιάσει κάποιον η αλεπού.


http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Τα μανιταράκια

Τα μανιταράκια παίζονται από τέσσερα άτομα και πάνω. Τα παιδιά βγάζουν κάποιον να «φυλάει». Αυτός μετράει μέχρι το δέκα και αρχίζει να κυνηγάει. Όταν πάει να πιάσει κάποιο παιδί, τότε αυτό το παιδί κάθε¬ται κάτω. Έτσι εκείνος που κυνηγάει δεν μπορεί να το πιάσει.
Για να ξανασηκωθεί κάποιο παιδί πρέπει κάποιο άλλο παιδί να περάσει από πάνω του. Όταν όλοι έχουν κάτσει κάτω και μείνει μόνο ένας όρθιος, αυτός δεν πρέπει να κάτσει κάτω γιατί θα τα «φυλάει ».
Αν καταφέρει να πιάσει αυτόν που έμεινε τον κάνει να φυλάει αυτός. Ενώ αν καταφέρει, αυτός που έμεινε όρθιος, να περάσει πάνω από κάποιο παιδί, το παιχνίδι συνεχίζεται.
Τον πρώτο τελικά που θα καταφέρει να πιάσει, θα είναι ο επόμενος που θα τα φυλάει.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Τα τσιγκάκια

Τάπες ή καπάκια από πορτοκαλάδες. Με τα λιγότερα δυνατά κτυπήματα πρέπει να διανύσουν μια απόσταση συγκεκριμένη ως προς το μήκος και το φάρδος του διαδρόμου.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Γάτος και ποντικός

Οι παίκτες σχηματίζουν ένα κύκλο, εκτός από δυο που στηρίζουν τα χέρια τους ο ένας πάνω στους ώμους του άλλου. Από τα δυο παιδιά που μείνανε έξω από τον κύκλο, ο ένας κάνει τον ποντικό και ο άλλος το γάτο.
Ο ποντικός στέκεται στο ένα μέρος του κύκλου και ο γάτος στο απέναντι. Όταν δοθεί το σύνθημα για ν' αρχίσει το παιχνίδι, ο γάτος προσπαθεί να πιάσει τον ποντικό που τρέχει γύρω από τον κύκλο των παιδιών. Αν, σε χρονικό διάστημα λεπτών, μετά το σύνθημα ο γάτος δεν μπορέσει να πιάσει τον ποντικό, τότε ο ποντικός είναι ο νικητής.
Το παιχνίδι συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο, αλλά τους ρόλους του γάτου και του ποντικού τους παίζουν άλλα παιδιά.


http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Πάνω μπάλα

Οι παίκτες σχηματίζουν έναν κύκλο και ένας από αυτούς στέκεται στο κέντρο του κύκλου κρατώντας μια μπάλα. Ενώ ρίχνει τη μπάλα προς τα πάνω αρκετά ψηλά και εντός του κύκλου, συγχρόνως φωνάζει το όνομα ενός συμπαίχτη του, ο οποίος πρέπει να πιάσει την μπάλα προτού αυτή προλάβει να πέσει στη γη.
Όποιος χάνει, κάνει τη φωνή ενός ζώου!

http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Κορώνα ή γράμματα

Ο αρχηγός μιας ομάδας ρωτάει τον άλλο αρχηγό: Τι θέλεις κορώνα ή γράμματα; Κι αυτός διαλέγει. Ο πρώτος ρίχνει στριφτά το κέρμα (νόμισμα) στον αέρα. Μόλις πέσει κάτω, κοιτάζουν ποια όψη είναι από πάνω κερδίζει δε και παίζει πρώτος εκείνος που μάντεψε την κορώνα ή τα γράμματα.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Στρατιωτάκια ακούνητα, ακίνητα κι αγέλαστα

Η ομάδα των παιδιών τα βγάζει για να δούνε ποιος τα φυλάει και αυτό στέκεται σε απόσταση με το πρόσωπο στον τοίχο λέγοντας: " Στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα και αγέλαστα". Μόλις αυτός γυρίσει προς τα παιδιά που βρίσκονται σε απόσταση πίσω απο την πλάτη του και κάνουν διάφορες κινήσεις πρέπει να μείνουν ακίνητα.
Εκείνος τότε θα περιδιαβεί ανάμεσά τους με σκοπό να τα κάνει να κουνηθούν ή να γελάσουν, χωρίς όμως να τ' ακουμπήσει. Αν κάποιος κουνηθεί τον βγάζει απο το παιγνίδι. Το ίδιο επαναλαμβάνεται μέχρι να μείνει ο τελευταίος, ο οποίος και καλείται να τα φυλάξει.

http://www.paidika.gr/


Τα παιδιά αποφασίζουν ποιος θα είναι ο Στρατηγός. Αυτός τα φυλάει και τα παιδιά κάθονται σε οριζόντια γραμμή πίσω του.

Λέει ο Στρατηγός:
"Στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα και αγέλαστα. Μέρα ή νύχτα;"

Όσο ο Στρατηγός λέει τη φράση, τα στρατιωτάκια παίρνουν μια αστεία στάση (π.χ. κάποιο παιδί μπορεί να έχει τα χέρια ψηλά ή να κάτσει στο ένα πόδι κτλ).
-Αν απαντήσουν "Νύχτα", σημαίνει ότι δεν έχουν πάρει ακόμα τη στάση που θέλουν, άρα ο Στρατηγός δεν μπορεί να τα επιθεωρήσει.
-Αν απαντήσουν "Μέρα", τότε ο Στρατηγός αρχίζει την επιθεώρηση. Πάει κοντά τους, προσπαθεί χωρίς να τα ακουμπήσει, να τα κάνει να γελάσουν ή να κουνηθούν.

Αν κάποιο παιδί γελάσει, μλήσει ή κουνηθεί, χάνει και κάθεται στην άκρη για να συνεχίσουν όσοι έμειναν.

Το παιχνίδι τελειώνει όταν ο Στρατηγός καταφέρει να βγάλει από το παιχνίδι όλα τα στρατιωτάκια.

Αυτό το παιχνίδι ήταν γνωστό κατά τους αρχαίους χρόνους με το όνομα "ακινητίνδα".


http://tomikrokaravi.blogspot.com/

Ποντικάκι

- Ποντικάκι, έβγα έξω.
- Δε θα βγω.
- Έχω κρέας να σου δώσω.
- Δεν το θέλω.
- Κι αν σε πιάσω;
- Πιάσε με.
(Τα παιδιά κυνηγιούνται. Αυτός που θα το πιάσει γίνεται ποντικάκι)

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Ο δολοφόνος

Αυτό το παιχνίδι παίζεται με τέσσερα ή περισσότερα παιδιά που κάθονται σ' ένα κύκλο. Το πρώτο παιδί σηκώνεται και ψιθυρίζει σ' ένα παιδί τη λέξη "δολοφόνος" , σ' ένα άλλο παιδί τη λέξη "αστυνόμος" και στα υπόλοιπα παιδιά τη λέξη "θύμα".
Μετά, το πρώτο παιδί φεύγει από το παιχνίδι και ο "δολοφόνος" κλείνει το μάτι σ' ένα άλλο παιδί. Αν το παιδί είναι ο "αστυνόμος" τότε συλλαμβάνει τον "δολοφόνο". Αν είναι "θύμα" τότε το "σκοτώνει" ο "δολοφόνος". Το παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι ο "δολοφόνος" να "σκοτώσει" όλα τα "θύματα" ή ο "αστυνόμος" να τον συλλάβει.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Το τσιλίκι

Το τσιλίκι παίζεται με δύο ή περισσότερα παιδιά. Για να παιχτεί το παιχνίδι χρειάζονται δύο ξύλινες βέργες, μια μακριά 60-70 εκ. περίπου (τσιλίκα) και μια μικρή 10-20 εκ. περίπου (τσιλίκι), που είναι ξυσμένο όπως το μολύβι μας στις δυο άκρες του. Τα παιδιά βάζουν σημάδι ρίχνοντας πέτρες και όποιος το πλησιάσει περισσότερο αρχίζει πρώτος. Αυτός λοιπόν βάζει πάνω από μια μικρή σκαμμένη εσοχή στο έδαφος το τσιλίκι, παράλληλα προς το έδαφος, κι έχοντας τα άλλα παιδιά απένταντι του, ρίχνει με την τσιλίκα το τσιλίκι, όσο πιο μακριά μπορεί, προσέχοντας όμως να μην το πιάσουν τα άλλα παιδιά.

Αν το πιάσει ένα απ’ τα παιδιά, τότε πηγαίνει αυτό το παιδί να ρίξει το τσιλίκι και εκείνος που το έριξε πριν, αλλάζει θέση και πηγαίνει απέναντι με τα άλλα παιδιά. Αν δεν το πιάσει κανείς, τότε κάποιος απ’ τους απέναντι ρίχνει το τσιλίκι για να χτυπήσει την τσιλίκα, που την τοποθετεί εκείνος που έριξε το τσιλίκι οριζόντια στο έδαφος και αν τη χτυπήσει αυτός παίρνει τη θέση αυτού που έριχνε και αλλάζουν θέσεις.

Αν δε χτυπήσουν τη τσιλίκα, τότε ο κύριος παίχτης βάζοντας το τσιλίκι σε ένα σημείο κοντά στην εσοχή, χτυπάει το τσιλίκι με τη τσιλίκα του σε μία άκρη του και αυτό ανασηκώνεται ψηλά. Κατόπιν ο παίχτης αν το χτυπήσει μία φορά δυνατά τότε μετράει την απόσταση από το μέρος που το ‘ριξε μέχρι το σημείο που έπεσε με τη τσιλίκα του και όποιο νούμερο βρει, αυτό είναι οι πόντοι που κέρδισε.

Επίσης αν πριν χτυπήσει το τσιλίκι του για να το στείλει μακριά, το χτυπήσει άλλη μια φορά (συνολικά 2) τότε τους πόντους, τους μετράει με το τσιλίκι και όχι με την τσιλίκα. Και αν το χτυπήσει 2 φορές (συνολικά 3), τότε οι πόντοι μετράνε με το διπλάσιο νούμερο που βρίσκεται μετρώντας την απόσταση με το τσιλίκι κ.ο.κ.

http://ellas2.wordpress.com/

Παίζεται με ένα μικρό ξύλο που από τις δύο μεριές είναι μυτερό.
Με ένα άλλο ξύλο, πιο μεγάλο, χτυπάμε στη μια άκρη και
όποιος το πηγαίνει πιο μακριά είναι νικητής.

http://www.paidika.gr/

Παιζόταν από δυο παίκτες. Ο κάθε παίκτης κρατούσε μια βέργα, περίπου μισό μέτρο, την τσιλικόβεργα. Το τσιλίκι ήταν ένα μικρότερο κομμάτι ξύλου περίπου 25 εκατοστών. Το τσιλίκι ήταν πελεκημένο στις άκρες έτσι ώστε να είναι μυτερό και να εκτινάσσεται προς τα πάνω όταν το χτυπούσαν με την τσιλικόβεργα στις άκρες. Κάθε παίκτης έπαιζε με τη σειρά του.
Στο παίξιμό του έμοιαζε με το αμερικάνικο παιχνίδι "μπεηζμπωλ". Ζωγράφιζαν ένα κύκλο μέσα από τον οποίο το παιδί που έπαιζε πρώτο προσπαθούσε να διώξει όσο μπορούσε μακρύτερα το "τσιλίκι" που κρατούσε με το ένα του χέρι χτυπώντας το με την τσιλικόβεργα που είχε στο άλλο.

Αν το άλλο παιδί κατάφερνε να πιάσει το τσιλίκι στον αέρα τότε έχανε το πρώτο κι άλλαζαν ρόλους. Αν δεν τα κατάφερνε τότε είχε μια ακόμα ευκαιρία να "κάψει" τον αντίπαλό του αν πετύχαινε με το τσιλίκι που πετούσε από το σημείο στο οποίο είχε καταλήξει τον πρώτο παίκτη που καθόταν μέσα στον κύκλο. Ο πρώτος παίκτης τώρα δεν καθόταν να δεχτεί μοιρολατρικά το χτύπημα του αντίπαλου. Με την τσιλικόβεργα προσπαθούσε να χτυπήσει το τσιλίκι και να το επιστρέψει πίσω και μάλιστα όσο πιο μακριά γινόταν. Κι αυτό γιατί στη συνέχεια μετρούσαν πόσα βήματα μακριά από τον κύκλο είχε καταλήξει το τσιλίκι και για κάθε βήμα έπαιρνε πόντους.

Νικητής ήταν αυτός που συγκέντρωνε τους περισσότερους πόντους.

http://topaliatzidiko.blogspot.com/

Τα τσιγαροποτά

Τα τσιγαροποτά είναι σαν κυνηγητό. Διαλέγουμε έναν παίκτη για να κυνηγήσει όλους τους άλλους. Όταν ο παίκτης κυνηγήσει έναν άλλον, τότε ο άλλος μπορεί να πει μία μάρκα ποτού ή τσιγάρου και να μείνει ακίνητος, έτσι ώστε ο παίκτης που κυνηγάει να μη μπορεί να τον πιάσει. Αν οι περισσότεροι παίκτες έχουν πει μάρκες (ποτών ή τσιγάρων) και είναι ακίνητοι, οι υπόλοιποι μπορούν να ακουμπήσουν έναν από τους παίκτες και να πουν την λέξη «νερό». Με αυτόν τον τρόπο ελευθερώνουν τους παίκτες που έχουν πει μάρκες (ποτών ή τσιγάρων ). Αυτό γίνεται μέχρι ο παίκτης που κυνηγάει πιάσει όλους τους άλλους που παίζουν.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Το λιοντάρι

Το παιχνίδι αυτό παίζεται με πολλά παιδιά και το προτιμούν τα κορίτσια.
Σχηματίζονται δυο σειρές, που η μια έχει δύο κορίτσια και η άλλη 5 - 7.
Ένα από τη σειρά με τα δυο κορίτσια λέει στις άλλες:
- Πολλές πέρδικες που ‘χεις εσύ κι εγώ καμιά δεν έχω.
Μια από τη σειρά με τα 5 κορίτσια απαντά:
- Αν έχω κι αν δεν έχω, σένα δε σου δίνω.
- (Το ένα): Θα στείλω το λιοντάρι μου να ‘ρθει ν' αρπάξει μια
- (Το άλλο): Για στείλε το, για στείλε το
κλοτσιές που θε να φάει...
Τότε, βγαίνει από τη γραμμή των δύο κοριτσιών η μία και προσπαθεί τρέχοντας να σπάσει τα χέρια της σειράς των πέντε κοριτσιών και να πάρει ένα.
Αυτό επαναλαμβάνεται, ώσπου η ομάδα που έχει δυο κορίτσια να κατορθώσει να πάρει όλα της άλλης ομάδας.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Στραβός καλόγερος

Το παιχνίδι αυτό παίζεται με πολλά παιδιά. Βγάζουνε με έναν κλήρο ποιό παιδί θα κάνει το στραβό καλόγερο. Του κρύβουν τα μάτια με ένα σκούρο μαντήλι και του δίνουν ένα καλάμι. Αυτός γυρνάει γύρω γύρω και σχηματίζει ένα κύκλο με το καλάμι και λέει:

Στραβός καλόγερος
στέκει ολομόναχος
και όποιον βαρέσει
κρίμα δεν έχει

Τότε τα παιδιά τρέχουν κοντά του και τον πειράζουν. Αν πετύχει κανέναν με το μπαστούνι γίνεται αυτός ο στραβός καλόγερος.

http://ellas2.wordpress.com/2010/08/03/%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B6%CE%B1%CE%BC%CE%B5-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%AC/

Ήλιος ή βροχή

Ο ένας αρχηγός παίρνει μια πλακίτσα (κομματάκι πλακερής πέτρας) τη φτύνει στη μια μεριά (όψη) και ρωτάει τον δεύτερο αρχηγό: Τι θέλεις, ήλιο ή βροχή; (άβρεχη ή βρεγμένη) κι εκείνος δηλώνει. 0 πρώτος ρίχνει στριφτά την πλακίτσα στον αέρα και πέφτει στη γη με τη μια όψη. Κερδίζει εκείνος που μάντεψε.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Η αμπάριζα

Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ισάριθμες ομάδες. Η κάθε ομάδα έχει την έδρα της που ονομάζεται Μάνα. Σκοπός του παιγνιδιού είναι ο ένας να ακουμπήσει τον άλλο. Θα πρέπει όμως πριν από τον άλλο να έχει ήδη ακουμπήσει τη μάνα, να φωνάξει "παίρνω αμπάριζα και βγαίνω" και μετά να προσπαθήσει να ακουμπήσει τον άλλο. Αν το καταφέρει τότε ο άλλος γίνεται αιχμάλωτος της ομάδας. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να αιχμαλωτίσει η μια ομάδα τα παιδιά της άλλης.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Ένα κλασσικό ομαδικό παιχνίδι "της γειτονιάς", αφού όταν μαζεύονται πάρα πολλά παιδιά είναι το πιο διασκεδαστικό παιχνίδι που μπορούν να παίξουν!

Τα παιδιά χωρίζονται σε δυο ισάριθμες ομάδες και η κάθε ομάδα ορίζει την "αμπάριζά" της, δηλαδή το ορμητήριο από όπου ξεκινά, αντικριστά από την αμπάριζα της αντίπαλης ομάδας. Ταυτόχρονα, οι ομάδες ορίζουν και το χώρο της "φυλακής", του μέρους δηλαδή όπου υποχρεώνονται να περιμένουν όσοι έχουν "πιαστεί" μέχρι να απελευθερωθούν από κάποιο συμπαίκτη τους.

Συνήθως ο πιο θαρραλέος παίκτης από μια ομάδα ξεκινά πρώτος φωνάζοντας "παίρνω αμπάριζα και βγαίνω" και πηγαίνει προς την αντίπαλη ομάδα προκαλώντας τα μέλη της να τον κυνηγήσουν για να τον πιάσουν. Τότε κάποιος από την αντίπαλη ομάδα "παίρνει αμπάριζα" και τρέχει να τον πιάσει. Αν τον πιάσει, τον οδηγεί στη φυλακή της ομάδας του. Προσοχή! Ο τελευταίος που παίρνει αμπάριζα είναι αυτός που έχει το δικαίωμα του κυνηγού!

Παράδειγμα: Από την ομάδα Α ο Γιωργάκης παίρνει αμπάριζα και βγαίνει να προκαλέσει. Από την ομάδα Β ο Θανασάκης παίρνει αμπάριζα και βγαίνει να κυνηγήσει τον Γιωργάκη. Τότε ο Βαγγέλης της ομάδας Α παίρνει αμπάριζα για να κυνηγήσει τον Θανασάκη πριν αυτός πιάσει τον Γιωργάκη! Κάθε φορά λοιπόν ο τελευταίος που παίρνει αμπάριζα έχει δικαίωμα να κυνηγήσει όποιον αντίπαλο βρίσκεται στο πεδίο της μάχης.

Οι παίκτες που παίρνουν αμπάριζα και μπαίνουν στη μάχη, μπορούν να ξαναγυρίσουν στο ορμητήριό τους για να πάρουν πάλι αμπάριζα. Επίσης, όσο ένας παίκτης οδηγεί έναν αντίπαλο στη φυλακή, δεν μπορεί να "πιαστεί". Αν ένας παίκτης καταφέρει να πλησιάσει στη φυλακή όπου κρατούνται οι συμπαίκτες του, μπορεί να τους απελευθερώσει λέγοντας "φτου ξελεφτερία"!

Νικήτρια θεωρείται η ομάδα που θα πιάσει όλους τους παίκτες της αντίπαλης ομάδας ή όταν ένας παίκτης καταφέρει να μπει, χωρίς να τον πιάσουν, στο ορμητήριο της αντίπαλης ομάδας.


http://tomikrokaravi.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1?updated-max=2011-01-29T10:50:00%2B02:00&max-results=20&start=20&by-date=false

Παραδοσιακά είναι ένα παιχνίδι, κυρίως γι' αγόρια 12-15 ετών, αλλά μπορούν να το παίξουν και κορίτσια. Έχει πολύ αυστηρούς κανόνες, που οι παίκτες πρέπει να τους κρατούν με κάθε τρόπο.
Τα παιδιά, 8 ως 14 τον αριθμό, χωρίζονται σε 2 ομάδες και κάθε ομάδα έχει τη μάνα της. Κάθε ομάδα διαλέγει την περιοχή της, σε 100 με 150 βήματα απόσταση από την άλλη και στο κέντρο είναι η αμπάριζα ή η Μανή, κατά την ποντιακή παραλλαγή, που αποτελείται από ένα σωρό, καμωμένο με τα πανωφόρια των παιδιών ή τα σακάκια τους ή ένα δέντρο, αν υπάρχει σ' αυτόν το χώρο. Γύρω απ' την αμπάριζα, κάθε ομάδα χαράζει έναν κύκλο, με περιφέρεια 3 ως 4 μέτρων και εκεί θα φυλάγονται τα σκλαβάκια. Εμπρός από τον κύκλο αυτό, σε μια απόσταση 5 βημάτων, κάθε ομάδα χαράζει μια ίσια γραμμή, που δείχνει τα σύνορα της περιοχής της.
Την αρχή του παιχνιδιού την κάνει ένας, ο πιο σερπετός από τους παίκτες της ομάδας Α, που προχωρεί προς τη γραμμή κι αρχίζει να κοροϊδεύει και να ειρωνεύεται τους αντιπάλους του. Τότε ο αρχηγός, η μάνα της αντίθετης ομάδας δίνει την εντολή σ' έναν απ' τους δικούς της, να τον κυνηγήσει και να πιάσει τον αιχμάλωτο. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να κυνηγήσει και να πιάσει τον αντίπαλο του, παρά μονάχα έξω από την περιοχή του και μονάχα αν έχει βγει ύστερα απ' αυτόν. Αν ο αντίπαλος της ομάδας Α γυρίσει πίσω στην περιοχή του χωρίς να πιαστεί, τότε αυτός που τον κυνηγάει, δεν έχει δικαίωμα να μείνει στην ελεύθερη περιοχή, αλλά πρέπει να γυρίσει ξανά στο στρατόπεδό του και να πάρει «φωτιά» ή να πιάσει «αμπάριζα». Φωνάζει τότε: «Παίρνω αμπάριζα και βγαίνω» και τότε χτυπάει την αμπάριζα και βγαίνει πάλι έξω. Εντωμεταξύ κι άλλοι παίκτες της ομάδας Α και της Β έχουν βγει και κυνηγιούνται. Αν κανείς φτάσει τον αντίπαλό του και τον αγγίξει, έστω και με τα δάχτυλα, και φωνάξει: «Σ' έπιασα», τότε αυτός θεωρείται αιχμάλωτος και οδηγείται με θριαμβευτικές κραυγές στο στρατόπεδο των αιχμαλώτων του αντιπάλου, δηλ. στον κύκλο που είναι χαραγμένος γύρω από την αμπάριζα, και δεν επιτρέπεται να φύγει μόνος του. Ωστόσο αν κάποιος από τη δική του ομάδα καταφέρει να χωθεί μέσα στο εχθρικό στρατόπεδο και χτυπήσει έναν από τους αιχμαλώτους, τον ελευθερώνει. Δε μπορεί όμως να ελευθερώσει παρά μονάχα ένα σε κάθε έξοδό του. Αν κανείς από τους παίκτες είτε κατά λάθος είτε για να γλιτώσει έναν από τους δικούς του, βγει από την περιοχή του παιχνιδιού, που σχηματίζει γύρω γύρω ένα τετράγωνο, τότε θεωρείται λιποτάκτης και οδηγείται στο στρατόπεδο αιχμαλώτων του αντιπάλου.
Οι αρχηγοί των ομάδων δεν παίρνουν μέρος στο παιχνίδι, γιατί αν τυχόν συλληφθεί ένας αρχηγός, τότε χάνει ολόκληρη η ομάδα του το παιχνίδι. Αντίθετα, αν ο αρχηγός της αντίπαλης ομάδας καταφέρει να εισχωρήσει στην περιοχή του εχθρού και χτυπήσει την αμπάριζα, τότε κερδίζει ολόκληρη η ομάδα. Φωνάζει, τότε, «Έπιασα την αμπάριζα» και το παιχνίδι θεωρείται τελειωμένο. Κανονικά το παιχνίδι συνεχίζεται έως ότου η μια ομάδα χάσει τόσους παίκτες, ώστε να μη μπορεί πια να συνεχίσει. Οι νικητές, τότε, κάθονται καβαλικευτά στη ράχη των νικημένων και κάνουν έτσι τη βόλτα όλης της περιοχής, περιγελώντας τους αντιπάλους.

http://topaliatzidiko.blogspot.com/2009/10/blog-post_9636.html

Άρρωστος

Αυτό το παιχνίδι παίζεται με 2-8 παίκτες και με μπάλα. Ο παίκτης, που έχει τη μπάλα τη δίνει στον άλλον. 'Όταν πέσει η μπάλα από κάποιον παίκτη πρώτη φορά λέμε ότι είναι άρρωστος. Την επόμενη λέμε είναι λίγο άρρωστος, πολύ άρρωστος, πάει στο νοσοκομείο, κάνει εγχείρηση, στον τάφο, και μετά βρικόλακας. 'Όταν γίνει βρικόλακας παίρνει την μπάλα και κυνηγάει τους άλλους. Όποιον πιάσει βγαίνει απ' το παιχνίδι.

http://www.paidika.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=600&Itemid=224

Η ουρά του Γαϊδάρου

Παίζουν παιδιά από 6 χρονών και πάνω. Χρειάζονται τουλάχιστον 2 παίκτες, ένα χαρτί, ένα μαντήλι και ένα μολύβι. Σχεδιάζω πρώτα σε ένα χαρτί έναν γάϊδαρο χωρίς ουρά. ΄Ενα παιδί κλείνει τα μάτια του με ένα μαντίλι. Παίρνει το μολύβι και προσπαθεί να φτιάξει την ουρά. Ανοίγει τα μάτια και βλέπει πού έφτιαξε την ουρά. Μετά ένα άλλο παιδί αρχίζει την ίδια διαδικασία. Το παιχνίδι τελειώνει όταν προσπαθήσουν όλα τα παιδιά και νικητής είναι αυτός που έχει φτιάξει την ουρά στον κοντινότερο σημείο.

http://ellas2.wordpress.com/2010/08/03/%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CE%AF%CE%B6%CE%B1%CE%BC%CE%B5-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%AC/
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...